Even kijken. Water in mijn handen, bord voor mijn kop, ja, we kunnen. Zomaar een startgesprekje met jezelf ‘s morgens in de badkamer. Ze gaan op weg naar hun werk. Ze gaan rendementen omhoog krikken. Rendementswerkers, dat zijn ze. We volgen Jan, rendementswerker in de verslavingszorg.
Lees meer »
Schandalig hoe zichzelf belangrijk vindende mannen hun viagrastoom afblazen op onze zesjescultuur. Kijk ons een flink zijn, zegt de een, Halbert Zijlstra, de ander, Sijbolt Noorda, na. Kijk, wij gaan er iets aan doen. Wij stellen SMART-geformuleerde doelen. Ze gaan bijvoorbeeld honours’ programma’s aanbieden, waar in 2014 al 10 procent van alle studenten aan zal deelnemen. Dat is nog eens SMART.
Lees meer »
Organisaties worden geregeld verrast, of opgeschrikt, door nieuwe plannen van het management, al dan niet ingefluisterd door externe adviseurs. De wijze waarop de ideeën worden gevormd, maar ook hoe ze worden geïmplementeerd, zorgen voor contra-produktieve effecten.
Lees meer »
Het Hoger Beroepsonderwijs staat (alweer) op een negatieve manier in de schijnwerpers. In 2001 schreef ik onderstaande column op mijn website ‘Probleemoplossing.nl’. Het is te triest voor woorden dat de materie nog steeds als destijds actueel is.
Lees meer »
De HR-scorecard is niets anders dan een onzinnig speeltje voor de zichzelf respecterende HR-professional. Een schaamlap, een regelfopspeen voor falend personeelsmanagement.
HRM zit al jaren in de verdrukking en voelt zich niet serieus genomen. Niet door managers, en al zeker niet door medewerkers. Op nagenoeg elke afdeling P&O is het ach en wee geklaag van de personeelsfunctionarissen niet van de lucht: het management dat telkens weer van alles en nog wat ‘over de schutting gooit’, en het is natuurlijk de afdeling ‘boksbal’ die het weer mag opknappen. Ach gut. Je zou bijna medelijden met ze krijgen, ware het niet dat ze het er zelf naar gemaakt hebben. Bijvoorbeeld door de inzet van een ridicuul instrument als de HR-scorecard. Een modern speeltje voor de moderne HR-professional, alleen bedoeld om HRM toch vooral op de ‘card’ te houden. De HR-scorecard is een speeltje, een nieuw hebbedingetje. Hoewel het idee al jaren oud is, wordt het telkens weer als fris konijn uit de hoge hoed getoverd. Kijk nou toch eens, wat heb ik hier nu toch weer! Het lijkt warempel wel een slappe imitatie van de Hans Kazan show.
Lees meer »
Gaf Fousert in 2000 zijn boekje over rol en positie van de P&O’er nog de titel ‘P&O, passé en overbodig?’ een vraagteken mee, als we als vakgenoten niet uitkijken, dan schrijven we met zijn allen een afscheidsboekje met de titel ‘P&O, passé en overbodig!’, maar dan wel met een vet uitroepteken. Zijn we binnen afzienbare tijd dan echt overbodig of is er nog hoop?
Lees meer »
Ik help mee tegen fois gras. Ik eet het niet, ook niet met kerst. U toch ook niet?
Fijne dagen en een mooi begin van 2011!!!
Rijnlanders, waar ik er een van ben, zijn in tegenstelling tot de ware Anglo-Amerikaanse winstjagers niet van die gezellige mensen, ze hebben iets gereformeerds over zich: Rijnlanders gaan minstens net zo principlebased door het leven als hun gereformeerde mannenbroeders en -zusters. Algehele verloedering is onze boze droom. Maar, beste Waltman, vertel er dan ook eens bij hoe we die zognaamde verloedering kunnen stoppen? Hoe je je mooie principes waar kunt maken!
Vandaag: De Kerstboom.
Lees meer »
Elk individu heeft zijn of haar eigen interne tegenstrijdigheden. Zo ben ik lid en vrijwilliger van Natuurmonumenten, “beschermer” van het Overijssels landschap, ga ik graag ganzen kijken langs de IJssel, maar ben ik ook lid van de KNJV en wandel graag gewapend met een hagelgeweer door mijn jachtveld.
Veel in de natuur verkerend wordt een mens soms wat contemplatief en kwam ik op de volgende gedachte, mede geïnspireerd door Midas Dekker’s column, enige tijd geleden, tijdens Vroege Vogels op zondagmorgen. Hij hield een verhaal over de muskusrat, dat bij mij associaties opriep met onze verregaande bureaucratisering. Mijn associatieve link tussen de bestrijding van de muskusrat, want daar ging zijn verhaal over, en de bestrijding van de bureaucratie wil ik hieronder graag met u delen.
Lees meer »
Lees meer »
Joop den Uyl blijft mij om meerdere redenen bij, maar toch vooral door deze uitspraak: ‘Als je het maar goed doet.’ In deze uitspraak ligt de nadruk heel duidelijk op ‘doet’. Den Uyl had het in feite over vakmanschap. Een vakman kan niet anders dan het werk goed te doen. Hij zou zich schamen voor broddelwerk. Een voorbeeld uit 1954 illustreert dit ‘goed doen’ uitstekend.